Press Releases

Saturday, 03 July 2010 12:09

WHEREAS, Republic of Armenia and Nagorno-Karabakh Republic are the two independent homelands of all Armenians across the world, and

WHEREAS, The Soviet law of April 3, 1990 "On the Procedures of the Resolution of Problems on the Secession of a Union Republic from the USSR", particularly Articles 1, 3, 4, 6, 7, 8, 12 and 19, provided that the secession of a Soviet Republic from the body of the USSR allows an autonomous region within the territory of the same republic to trigger its own process of independence, and

WHEREAS, The people of Nagorno-Karabakh (Artsakh) Autonomous Oblast, in compliance with domestic Soviet law, initiated the process of independence through the adoption of the "Declaration of Independence of the Republic of Nagorno-Karabagh" by the local councils of Nagorno-Karabagh, and

WHEREAS, Nagorno-Karabakh Republic (NKR) was founded on concepts of democracy, rule of law, and in accordance to the unalienable and firmly recognized rights of self determination, and

WHEREAS, Republic of Azerbaijan resorted to campaigns of fear, massacres, and military aggression aimed at forcefully quenching the free will of the Armenian people of Nagorno-Karabakh, and

WHEREAS, More than half a million innocent Armenian men, women, and children were killed, raped, maimed, and driven away from their homes in Azerbaijan and the illegally occupied Shahumian Region, and

WHEREAS, The illegal Nagorno-Karabakh War imposed by Azerbaijan on the Armenian population of Nagorno-Karabakh Republic, claimed the lives of thousands of Armenians and inflicted horrendous damages to their physical, mental and socio-economic well being, and

WHEREAS, June 18, 2010, Azerbaijani military aggression near Chaylu village of the Mardakert district, was another major violation of the 1994 Ceasefire Agreement between the Armenian and Azerbaijan which was mediated by the Russian Federation, and

WHEREAS, June 18, 2010, Azerbaijani military aggression claimed the precious lives of four young and innocent Armenian conscripts, Sergeant Mnatsakan R. Gasparian, and soldiers Araik S. Barseghian, Edward S. Manoukian, and Parouir A. Melkonian, and

WHEREAS, June 18, 2010, Azerbaijani military aggression was strongly condemned by the Organization of Security and Cooperation in Europe (OSCE) Minsk Group co-chairs and the European Union (EU) special representative Ambassador Peter Semneby, and

WHEREAS, Security and sovereignty of the Republics of Armenia and the Nagorno-Karabakh Republic, and the safety of their respective populations are two the most precious and vital pillars of the Armenian Cause,

BE IT RESOLVED THAT, We reserve the unalienable moral and legal right to protect the Armenian National interests.

BE IT FURTHER RESOLVED THAT, We proclaim our readiness to take any and all required measures, as permissible by international law and subject to applicable international conventions, to defend the sovereignty of the Republic of Armenia and the Nagorno-Karabakh Republic from any foreign aggressors.

BE IT FURTHER RESOLVED THAT, We proclaim our willingness to take any and all required measures, as permissible by international law and subject to applicable international conventions, to protect the safety and security of the populations of the Armenian Republic and the Nagorno-Karabakh Republic.

---

Add this page to your favorite Social Bookmarking websites

PRESS RELEASE
For Immediate Release ~ 2010-05-30
For Further Information Contact Aroutin Hartounian ~ Tel. 818.971.5065

On the 95th year anniversary of the Armenian Genocide, on April 24, 2010, the Armenian community of the southern California, and the Armenians worldwide witnessed the greatest show of real unity in Little Armenia, Hollywood. Tens of thousands of Armenians and non-Armenians, united in spirit of truth and historical justice, marched and screamed in such a loud voice that even the deafest World leaders would have heard us.

This year as well as the past years, regardless of centuries old differences within the political establishment, the more recent divides based on the Armenian-Turkish protocols and politics of the homeland, and even more importantly, the fierce political campaigns in the community, the march brought together the community under one single banner: As Armenians demanding the leaders of the World to have the courage to call the events of 1915 to 1923 a Genocide.

From the Archbishops representing the two Armenian Sees to the candidates from the 43rd California Assembly race, from the members and supporters of the Armenian National Congress (the political opposition in Armenia) to the Armenian Consul General in Los Angeles, from the supporters of the protocols, to those who rightly opposed it, everyone was there. Regardless of their socio-political belongings, Armenians coming from every corner of the World, found it to be their national duty to take part in the march in Little Armenia.

This success is owed to the moral and financial support, and more importantly to the participation of the members of the Armenian community who have believed in Unified Young Armenians (UYA) and the mission which it pursues. The community must feel proud that it is the driving force behind this decade old independent force which dares to head-on tackle the numerous and colossal problems of our Nation. Through their support and participation, the community has given us the mandate to continue to remain independent and to continue organize the most populous Armenian Genocide commemoration event in the history of the Diaspora. It is with such a mandate which we continue our work. It is with this mandate which UYA aims to see beyond the disappointing and artificial divisions within the community. It is with this mandate which we will seek to remedy such divisions. It is this mandate that allows us to unify the community on every April 24th and beyond.

While the mission is noble and the challenges numerous, from time to time, we are stunned by the pitiful and contemptible political maneuvers of the establishment, who under the veil of national unity and national cause, take every opportunity imaginable to overtly question Unified Young Armenians, our mission, and our ideals. One such unfortunate and pitiful maneuver took place on April 24th, the day on which we mourned the death of over 1.5 million of our forefathers. On April 24th, in Little Armenia, from the stage and the podium which was entrusted to them by Unified Young Armenians (UYA), in front of tens of thousands of people, the establishment found it wise to question the wisdom of the UYA in recognizing the need for unity; the very ideal which we have dedicated ourselves, our programs, and our events, of which the April 24th march, has become the symbol of a united community for the last ten years.

Since 2001, UYA has done everything possible in its power to end the divides and further the cause of unity. And in this matter, rather than making empty public overtures, we took practical steps. At the April 24th marches, and in various events, UYA has hosted speakers such as George Abelian, Harout Sassounian, Harut Ter-Davtian, Hovanness Balaian, Stepan Hovagimian, and many others. Just last year, for the April 24th event, we extended an invitation to the three traditional political parties. We participated in telethons aiming at helping the orphan children in Armenia, providing funding for surgeries of Artsakh war veterans, or saving Armenian newspapers from closure. Our history is clear. So is our conscious.

But neither a clear history and conscious, nor the selfless work of over a decade, prevented the establishment from using the stage entrusted to them by UYA, to attack us; and do so on April 24th. No doubt, as experience has proved it to be true, the community will once again have the wisdom to see through such political maneuvers. Those institutions that will condone such a move will also be judged accordingly by a vigilant and attentive Armenian community.

Unified Young Armenians (UYA) will continue to remain true to its ideals. We will continue to remain fully independent regardless of pressures, attacks, or political maneuvers. Our loyalty has always been, and will continue to remain with our cause, and we will only answer and be responsible to our people. No organization, political party, committee, or individual will dictate the moves of Unified Young Armenians. This has been true for the last decade and will continue to remain such.

For the sake of the past, and sake of the future, regardless of the pitiful and unsound criticism which from time to time comes our way, we still continue to believe in good faith dealing, cooperation, mutual respect, and unity. It is based on these ideals, that we will continue working towards a unified community. We will continue our work for the sake of the unjust past imposed upon our people, and for the sake of a more unified and brighter future which still awaits us.

Executive Committee,

Unified Young Armenians (UYA)

---

Add this page to your favorite Social Bookmarking websites

ՄԱՄՈՒԼԻ ԹՈՂԱՐԿՈՒՄ
Անհապաղ Հրատարակման Համար~ 2010-05-30
Լրացուցիչ պարզաբանումների համար դիմել Արութին Հարությունյանին ~ Հեռ. 818.971.5065

2010թ. Ապրիլի 24-ին հարավային Կալիֆորնիայի հայ համայնքը, ինչպես նաև համայն հայությունը, ականատես եղան մի ահռելի միասնության որ Փոքր Հայաստանի Հայոց Ցեղասպանության 95-րդ տարելիցին նվիրված ցույց-քայլարշավը դրսևորեց: Տասնյակ հազարավոր հայեր, նրանց թվում նաև ոչ հայեր, ճշմարտության և պատմական արդարության ոգով տոգորված՝ բղավեցին իրենց կոկորդի ամբողջ ուժգնությամբ մի այնպիսի ձայնով, որ աշխարհի ամենախուլ ղեկավարներն անգամ չէին կարող խուսափել լսելուց:

Ինչպես նախորդ տարիների ընթացքում, այս տարի ևս, անկախ ավանդական քաղաքական կառույցների միջև տիրող վաղեմի տարաձայնությունների, այդ ամենին ավելացրած Հայ-Թուրքական արձանագրությունների և Հայաստանի քաղաքականության հետ կապված այլարկարծիքությունը, ինչպես նաև համայնքի բավականին լարված քաղաքական արշավները, Ապրիլի 24-ի քայլարշավը համայնքը միավորեց այն միակ գաղափարի շուրջ, որն է աշխարհի առաջնորդներից Հայոց Ցեղասպանության ճանաչման պահանջարկը:

Սկսած Արքեպիսկոպոսներից ներկայացնելով երկու Հայկական Թեմերը մինչև 43-րդ ընտրատարածքի թեկնածուները, Հայկական Ազգային Կոնգրեսի անդամները և սատարողները, Լոս Անջելեսում Հայաստանի Գլխավոր հյուպատոսը, Հայ-Թուրքակաան արձանագրությունների սատարողները, ինչպես նաև նրանք ովքեր արդարացիորեն հակառակ էին այդ պրոտոկոլներին, իրենց մասնակցությունը բերեցին այս կարևորագույն իրադարձությանը: Անկախ իրենց սոցիալ-քաղաքական կցորդումների՝ աշխարհի տարբեր անկյուններից ժամանած հայերն իրենց ազգային պարտքը համարեցին Փոքր Հայաստանի ցույց-քայլարշավին ներկա գտնվելը:

Այս հաջողության համար, մենք պարտական ենք Լոս Անջելեսի հայ համայնքի անգնահատելի բարոյական և ֆինանսական աջակցությանը: Մենք երախտապարտ ենք հայ համայնքից իրենց ակտիվ մասնակցության և Միացյալ Հայ Երիտասարդների հանդեպ դրսևորած մեծ վստահության և հավատքի համար: Հայ համայնքը պետք է հպարտ լինի այս արդեն տաս տարեկան երիտասարդական շարժման թիկունքում կանգնած լինելու համար, սատարելով ՄՀԵ-ի հայ ազգի բազում խնդիրների շուրջ ծավալած նախագծերին: Համայնքի աջակցությունը և մասնակցությունը մեզ այս գործունեությունը շարունակելու մանդատն է տվել, որպեսզի ՄՀԵ-ը մնալով անկախ էություն՝ շարունակեն կազմակերպել Սփյուռքի պատմության մեջ դեռևս ամենամեծ ցույց-քայլարշավը ի հիշատակում Հայոց Ցեղասպանությանը: Այս մանդատով առաջնորդվելով՝ ՄՀԵ-ը ամեն ջանք են գործադրում համայնքի ներսում տիրող արհեստական բաժանումներին և տարածայնություններին չտրվել և փոխարենը հախթահարել դրանք: Այս մանդատն է, որ հնարավոր է դարձնում հայ համայնքը միավորել Ապրիլի 24-ին, ինչպես նաև մի շարք այլ առիթներին:

Չնայած որ մեր առաքելությունն ազնիվ է իսկ մարտահրավերնեը բազում՝ ժամանակ առ ժամանակ մենք ապշում ենք ավանդական որոշ կառույցների այն խղճուկ և արհամարելի խորամանկություններից, որոնք ազգային միասնության և ազգային խնդիրների քողի տակ, առիթը բաց չեն թողնում հարցադրելու ՄՀԵ-ի կոչը և սկզբունքները: Նման մի օրինակ է հանդիսանում այս տարվա Ապրիլի 24-ին Փոքր Հայաստանում կայացած ցույց-քայլարշավը, որի ընթացքում հազարավոր ականատեսների աչքի առաջ բեմահարթակից հարցադրվեց ՄՀԵ-ի խոհեմությունը համայնքում միասնության կարևորությունը ճանաչելու մեջ: Վերջինս, սակայն, ՄՀԵ կազմակերպության առաջնային սկզբունքն է իր բազում նախագծերի մեջ արտահայտված, որոնցից Ապրիլի 24-ի քայլարշավը այս տաս տարիների ընթացքում համայնքի միասնության խորհրդանիշն է դարձել:

Սկսած 2001թ-ից ՄՀԵ-ը ջանք չեն խնայել համայնքում բաժանումները հաղթահարելու և միասնության պատգամը առաջ տանելու գործում: Այս հարցում դատարկ հրապարակավ նախերգանքների փոխարեն՝ մենք գործնական քայլեր ենք ձեռնարկել: Ապրիլի 24-ի քայլարշավին, ինչպես նաև այլ առիթներին, ՄՀԵ-ը հյուրընկալել են այնպիսի խոսնակների, ինչպիսիք են Ջորջ Աբելյանը, Հարութ Սասունյանը, Հարութ Տեր Դավթյանը, Հովհաննես Բալայանը, Ստեփան Հովակիմյանը, և ուրիշները: Հենց նախորդ տարի Ապրիլի 24-ին մենք ընդլայնեցինք մեր հրավերքը դեպի երեք ավանդական քաղաքական կուսակցությունները: Տարվա ընթացքում մենք նաև մեր մասնակցությունը բերեցինք մի շարք կարևոր հեռուստամառաթոններում, որոնք նվիրված էին Հայաստանում որբ երեխաներին օգնելու, Արցախի պատերազմի վետերանների վիրահատությունները ֆինանսավորելու, ինչպես նաև հայկական թերթերի գործունեությունն ավարտից փրկելու գործին: Մեր պատմությունը հստակ է, ինչպես և մեր խիղճը:

Սակայն ոչ հստակ պատմությունն ու խիղճը, և ոչ էլ մեկ տասնամյակի անշահախնդիր աշխատանքը կարողացան կանխարգել ավանդական որոշ քաղաքական կառույցներին Ապրիլի 24-ին ՄՀԵ-ի կողմից իրենց վստահված բեմահարթակից գրոհել հենց ՄՀԵ-ի դեմ: Անկասկած, ինչպես անցյալի փորձն է ցույց տվել, հայ համայնքը ևս մեկ անգամ իմաստությունը կունենա տեսնել այս քաղակական բանսարկությունները: Այն հաստատությունները, որոնք կանտեսեն նման արարքներն, անշուշտ նաև համապատասխանորեն կդատապարտվեն աչալուրջ և զգոն հայ համայնքի կողմից:

Միացյալ Հայ Երիտասարդները կշարունակեն հավատարիմ մնալ իրենց սկզբունքներին: Մենք կշարունակենք ամբողջովին անկախ մնալ չնայած ճնշումների, մարտահրավերների, և քաղաքական ինտրիգաների: Մեր հավատարմությունը միշտ ուղղված է եղել, և կշարունակի նույն կերպ, դեպի մեր կոչը, պատասխանատու լինելով միայն մեր ժողովրդին: Ոչ մի կազմակերպություն, քաղաքական կուսակցություն, կոմիտե, կամ անհատ չի կարող թելադրել ՄՀԵ-ի քայլերը: Դա այդպես է եղել վերջին տաս տարիների ընթացքում և նույն կերպ էլ կշարունակի մնալ:

Հանուն անցյալի, և հանուն ապագայի, անկախ խղճուկ և անհիմն քննադատությունների, որ մեր դեմ են ուղղվում ժամանակ առ ժամանակ, մենք կշարունակենք հավատալ բարեկամ գործունեության, համագործակցության, փոխադարձ հարգանքի, և միասնության արժեքներին: Հիմնվելով հենց այս արժեքների վրա, մենք կշարունակենք մեր գործունեությունը դեպի միացյալ համայնք հեռանկարը: Մենք կշարունակենք աշխատել հանուն այն անարդար և պարտադրված անցյալի և հանուն այն միացյալ և պայծառ ապագայի որ դեռ անկասկած սպասվում է մեր ժողովրդին:

Վարչության Խորհուրդ՝

Միացյալ Հայ Երիտասարդներ (ՄՀԵ)

---

Add this page to your favorite Social Bookmarking websites

PRESS RELEASE
For Immediate Release ~ 2010-05-21
For Further Information Contact Aroutin Hartounian ~ Tel. (818) 590-6354

"UNIFIED YOUNG ARMENIANS (UYA)" ASKS FOR A HARSHER PUNISHMENT FOR THE SELF-CONFESSED CHILD MOLESTER LEVON AVAGYAN

GLENDALE, CA - Recently, Unified Young Armenians (UYA) learned about the tragic case of child molestation against the former teacher and educator, Levon Avagyan, who has for years molested female students of the Number 11 Special Needs School in Nubarashen. As confessed by Levon Avagyan, numerous female students of the Number 11 Special Needs School, all of whom were minors and suffered from mental disabilities, became the innocent victims of former teacher’s sexual advances. Levon Avagyan, abusing the noble position of an educator, which was entrusted to him by the society, time and again took advantage of the disability of such students and sexually molested them.

The integrity of each person’s body is one of the most important rights in a civil society. Each individual has an unalienable right to be free from unwelcomed and sexual touching. Therefore, the society, through the judicial system and the police, not only must prevent unwelcomed acts against any individual, but is also charged with creating a deterrence effect against future such acts. Such deterrence, can be only created if the punishment for such an act is proportional to the crime. However, when such lewd and unwelcomed sexual advances are directed towards minors, and especially those with mental or physical disabilities, and when such acts are initiated by an individual in a fiduciary relationship (A trust relationship as in a Teacher/Student) with such minors, the response must be harshest.

Unfortunately, the punishment designated for the self-confessed child molester Levon Avagyan is not proportional to the crime which he has committed. The former students of his, who already suffered from mental disabilities, who were in a greater need of care, love, and attention, are forever scarred because of the continuous sexual molestations by Mr. Avagyan. Unified Young Armenians (UYA), as well as thousands and thousands of fellow Armenians, believe that the one and half years punishment for this self-confessed child molester is not only disproportional for the crime which he committed, but it is also against justice and public policy. UYA firmly believes that Mr. Avagyan's one and half year punishment must be reconsidered, and he should be given the maximum prison term which justice allows. We call on the Armenian judiciary to consider our appeals and make the right decision. Such a move would not only be serving justice for the victims of this case, but will also serve to further the cause of justice in our homeland.

Board of Directors,

Unified Young Armenians (UYA)

#####

---

Add this page to your favorite Social Bookmarking websites